Over Yusef Abu Esli

(Nederlands)

10 Sha`baan 1431 A.H.

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Ik ben geboren in 1963 in Brussel, de hoofdstad van België. In België is de meerderheid rooms-katholiek, maar religie speelt geen rol in het leven van de meeste mensen. Dit was ook zo in mijn familie totdat Jehovah’s Getuigen mijn moeder in de late jaren zeventig bezochten en begonnen met haar de bijbel te bestuderen. De dame die Bijbelstudie gaf aan mijn moeder vroeg of ik ook geïnteresseerd was. Ik was toen 13 jaar oud, en ook al speelde godsdienst geen belangrijke rol in ons gezin, wou ik graag meer over God weten.

Na één jaar van Bijbelstudie besloot ik JG te worden. Ik werd op een regionaal congres gedoopt. Ik werd al snel een ijverige verkondiger van de leer van het Wachttorengenootschap of hun interpretatie van de bijbel. Het Wachttorengenootschap is een religieuze drukkerij dat zijn hoofdkantoor heeft in de Verenigde Staten van Amerika. Het gedachtegoed van de JG vindt zijn oorsprong bij de Adventisten, die sterk de nadruk leggen op de Wederkomst van Jezus Christus عليه السلام.[1]

Ik was verbonden met een lokale gemeente[2] en ik kreeg door mijn ijver al snel enkel voorrechten als jongere, zoals de microfoon hanteren in de zaal bij vraag en antwoord discussies tijdens de wekelijkse vergaderingen. Ook het helpen bij de balie met boeken en tijdschriften. Op 21-jarige leeftijd huwde ik met een van JG, zoals dit wordt voorgeschreven. En wij begonnen als koppel aan de pioniersdienst. Dit is een vrijwillig engagement om voor minstens één jaar 1000 uur te prediken.[3] Samen met mijn vrouw bezochten wij ook de pioniersschool, een twee weken durende intensieve opleiding voor pioniers. Na verloop van tijd werd in dienaar in de bediening. Dat is iemand die de ouderlingen assisteer in de uitvoering van routine werken in de plaatselijke gemeente.

In 1996 werd ik op 33-jarige leeftijd een ouderling in onze plaatselijke gemeente. In elke gemeente zijn er enkele ouderlingen die de gemeente besturen. Er werd ook verwacht dat men in staat was openbare lezingen te geven in zijn eigen gemeente en in andere gemeenten in het land. De taak van een ouderling bestaat erin dat de regels die het Wachttorengenootschap oplegt worden uitgevoerd en wanneer nodig worden leden die zich niet aan deze regels houden berispt en bij ernstige overtredingen en wanneer er geen tekenen van berouw zijn uitgesloten uit de gemeente en gemeenschap van JG. Als ouderling heb ik verschillende taken volbracht zoals dienstopziener of degene die het predikingswerk in de gemeente in goed banen leidt. Ook Wachttorenopziener, dat is degene die de wekelijkse bespreking van een artikel met vraag en antwoord uit het officiële tijdschrift van het Wachttorengenootschap leidt. Wij kregen als ouderlingen geregeld opleiding en moesten door zelfstudie ons blijven perfectioneren om ons onderwijs te verbeteren en de procedures van het Wachttorengenootschap goed te kennen. Ik had ook regelmatig aandeel aan het geven van onderwijs op regionale en nationale congressen.

Andere projecten waarbij ik betrokken was, was de opbouw van een meertalig gemeentecomplex. Mijn werk was de coördinatie tussen de verschillende gemeenten die betrokken waren bij dit bouwproject (Nederlands, Frans, Duits, Italiaans en Turks). Ik was ook degene die de verslagen schreef van het vzw die dit gebouw in beheer had.

Ik had ook de kans om te dienen als een ouderling in een Duitstalige gemeente in Brussel voor 6 maanden. Ook was ik jaren hoofd van de tuin van het congrescentrum in Bornem en organiseerde de tuinwerkzaamheden waar vrijwilligers uit het hele Vlaamse land werden voor uitgenodigd.

Dit alles geeft u een indruk hoe sterk is verbonden was met JG.

Maar hoe komt het dat ik ben weggegaan bij JG en nu een Moslim ben?

Op een dag vond een van de JG aan wie ik bijbelstudie had gegeven via Internet een boek geschreven door een voormalige leider van JG, Raymond Franz, Crisis of Conscience.[4]  

Raymond Franz besefte dat het werk van de organisatie van JG niet altijd in overeenstemming is met wat de bijbel leert en zijn geweten dwong hem om zich van zijn leidende taak als lid van het besturende lichaam van het Wachttorengenootschap terug te trekken. Zijn bedoeling was niet JG te verlaten, maar een low profile te hebben, maar zijn medebestuurders drongen aan op zijn uitsluiting wegens afvalligheid.

Aanvankelijk deed ik zijn boek af als leugens, maar bij een tweede lectuur en het proberen te weerleggen wat hij schreef, kwam ik tot de onthutsende conclusie dat hij integer was en het goed voorhad met de Organisatie van JG. Elke JG en nog beter elke ex-JG die dit leest weet hoe ik mij toen voelde. Bedrogen!

Ik had heel mijn jeugd opgeofferd voor de “Waarheid”, zoals JG hun weg of beweging noemen. Maar dit was niet ‘De Waarheid’, maar een menselijke organisatie, een goed geoliede machine. Qua organisatie is er geen groep die ik ken die dat zo goed doet, maar dit is op zich geen teken van de Waarheid te bezitten. Na het lezen van dit boek met als titel ‘Gewetensconflict’ had ik nu zelf een gewetensconflict. Ik kon dit niet voor mezelf houden en wou weten of ik niet gek aan het worden was. Ik vroeg mijn vrouw onafhankelijk van mijn opmerkingen het boek te lezen en te zeggen wat zij hiervan vond.

Het resultaat was hetzelfde, zij werd misselijk van de gedachte dat we al die tijd misleidt waren en anderen hadden misleid. Mijn vrouw deelde wat ze nu wist met een andere JG die haar beste vriendin was en zij op haar beurt met haar man, die tevens een mede-ouderling was in onze gemeente. We bestelden ook zijn tweede boek, In search of Christian Freedom, dat ook zeer verhelderend is.

Wij besloten om deze organisatie te verlaten en schreven een brief dat we ons terugtrokken als lid van de Organisatie. Dit alles had een grote impact op ons leven. Mijn moeder was JG en de ouders van mijn vrouw ook. Al onze vrienden waren JG, want als JG ben je geacht geen vrienden te hebben die niet-JG zijn. Maar ik werkte ook in een bedrijf waarvan de baas JG was en vele werknemers ook. Je kan je voorstellen dat de sfeer zeer gespannen was, want een afvallige in hun midden, hoe konden ze daar mee omgaan. Tenslotte heb ik ontslag gegeven om van deze druk onderuit te komen.

Zoals Raymond Franz waren we ons ervan bewust dat de organisatie van JG zeer elitair is en alle andere groepen die beweren christenen te zijn verwerpen als namaak christenen. Wat nu? Onze kijk werd breder en we vonden via Internet christenen in onze omgeving met wie we contact namen. Dit bleken oprechte mensen te zijn, met een grote liefde voor God en Jezus (vrede op hem). Toch was er iets dat ons niet goed beviel en dat was het aanhangen van de drie-eenheid. We waren ervan overtuigd dat de drie-eenheid geen christelijke leer is en ook al waren JG op enkele punten fout, toch was dit met het begrip die we toen hadden een leerstuk dat zij terecht verwerpen. Niet veel christenen die we ontmoeten zijn actief bezig met de drie-eenheid, maar in hun liederen komt dit toch in een of andere vorm voor en we konden het niet over ons hart krijgen deze liederen mee te zingen.

Omdat we niet konden aarden in deze Pinkstergemeenten en andere, zijn we begonnen met een huiskerk of een gemeente in huis. Huiskerken was toen iets dat nieuw was en uit Amerika kwam overgewaaid naar Europa. Onafhankelijk van enige kerk werden we als vrije christenen gedoopt door een christelijke vriend. Uiteindelijk werden we ontmoedigd omdat we geen succes hadden en een kleine groep bleven. De vraag of we niet JG hadden moeten blijven hebben we ons nooit gesteld omdat dit onmogelijk was nadat we kennis hadden genomen van hoe het “besturend lichaam” functioneert.

Toen is voor mij de zoektocht naar De Waarheid pas begonnen. Mijn vrouw en onze vrienden die JG hadden verlaten, kwamen in een geestelijke lethargie terecht, maar ik was nog steeds hongerig. Ik ben toen begonnen met van alles te lezen, te experimenten, zoals met spiritualiteit om antwoorden te krijgen.  

Ik had ook belangstelling voor Boeddhisme en in het bijzonder voor het Zen-boudhisme uit Japan. Men moet ook weten dat het Boeddhisme zoals dit in het Westen wordt beoefend ver weg staat van het Boeddhisme in het Verre-Oosten.  Het focussen op het lijden van de mens en het bevrijd worden hieruit of het doorbreken van zijn karma en de afwezigheid van een doel van dit leven stond in sterk contrast met mijn analytische geest. Wat mij opviel is dat vele Westerlingen het Boeddhisme idealiseren als een vredige religie, maar vergeten dat in overwegend Boeddhistische landen er ook oorlogen zijn geweest net als in alle culturen[5].

Niemand kan zich inbeelden welke spirituele honger ik had. Ik bracht veel tijd door in de natuur om tot God te praten en antwoorden te krijgen. Ik vroeg: “Wie U ook bent en hoe U ook noemt, toon mij het pad dat ik moet volgen, toon mij wat is Uw wil en ik zal die uitvoeren.”

 Ik ben al sinds de tijd dat ik als tiener de Bijbel begon te lezen aangetrokken geweest tot het Jodendom. Ik heb het Jodendom grondig bestudeerd en had contacten in deze gemeenschap. Het Jodendom is niet geïnteresseerd in bekeerlingen en aldus worden kandidaten meestal ontmoedigd. Voor Joden kan men ook buiten het Jodendom een aanbidder van de ware God zijn. Voor dat het jodendom tot ontstaan kwam, was er al een godsdienst. Dit was de godsdienst van Adam [6]عليه السلام en zijn nakomelingen. Het jodendom is pas ontstaan bij de berg Sinaï, na de uittocht van de nakomelingen van Jakob عليه السلام  uit Egypte. Wat was er hiervoor? Er waren personen en wellicht hele gemeenschappen die enkel de Ene God aanbaden terwijl de meerderheid zich ging wenden tot het vereren van hun overledenen, die na enkele generaties goden werden genoemd. Adam, Abil, Henoch, Noach, Ibrahim, Melchizedek en vele anderen waren ‘onderworpen’ (in het Arabisch Moeslimmien, zij die zich overgeven aan God) aan deze Ene Ware God. Het jodendom was een apart verbond met één specifiek volk en is niet bedoelt voor andere volkeren. Mijn grondige kennis van het Jodendom zou mij uiteindelijk leiden naar de Islam (Arabisch: overgave of onderwerping) in zijn basisvorm de godsdienst is voor de kinderen van Adam عليه السلام.

Maar toen wist ik nog niet dat die hele zoektocht, het leren kennen van het boeddhisme, New Age, Rozenkruisers en zelfs atheïsme één doel had, namelijk alles uitproberen of toch kennis ervan te nemen. Mijn natuur is alles te testen en had ik nadat ik later Moslim ben geworden één godsdienst niet onderzocht dan zou dit misschien leiden tot nieuwe onrust.

Soms denken mensen dat gelovigen zwakke mensen zijn die iets nodig hebben om zich aan vast te klampen. Dit kan voor sommigen zo zijn, maar ik geloof niet omdat dit mij een steun geeft. Vaak zij de godsdienstige vereisten in strijd met mijn eigen verlangens en is het juist een beproeving gelovige te zijn en zich te houden aan de hogere morele regels. Ik geloof omdat ik in de natuur/ universum daar bewijzen voor zie. Ik heb de verschillende evolutietheorieën bestudeerd en ook de reden waarom men graag in evolutie gaat geloven, en het zijn vooral speculaties en wishful thinking. Atheïsme is een geloof in de afwezigheid van een god. Dit geloof kan enkel bestaan door het uitvinden van bewijzen tegen het geloof in een Schepper en daarom zijn er ook zogenaamde ontdekkingen gedaan en gefabriceerd bewijzen van evolutie.[7]

 Als JG had ik al geleerd waar de evolutietheorie voor stond en hoe deze verwetenschappelijkte leugen te weerleggen. Het beweren dat puur toeval, zonder een intelligentie alles tot ontstaan is gekomen vraag een groter geloof dan geloven in de hand van een bron van leven, die wij Allah noemen. Vaak zijn de antwoorden van de wetenschappers die in evolutie geloven (en ik zeg wel degelijk geloven, want dit is een geloof) meer filosofisch dan feiten. Het zijn modellen en speculaties.[8]

 Wetenschappers die het niet compatibel vinden met hun beroep om in een individuele Schepper of God te geloven, geloven niet te min vaak dat er buitenaards leven is. Er worden jaarlijks miljoenen besteed aan het in contact treden met eventueel buitenaards leven. Maar wat is het geloof in God, engelen en geesten? Is dat ook niet geloven in buitenaards leven? Eigenlijk is de kloof tussen atheïsten en gelovigen niet zo breed. Het is de terminologie die verschillend is en de benadering. Vele gelovigen getuigen van het in contact treden met buitenaards leven die een onmiddellijke invloed heeft op hun leven. Aldus vind ik geloven in een God en andere wezens buiten het leven op aarde compatibel met de rede en aldus ‘wetenschappelijk’ verantwoord.

Na het shoppen bij de verschillende religies en spirituele groeperingen was mijn ontevredenheid nog groter. Ik besloot daarom dat het geloven in Jezus عليه السلام, die ik nog steeds waardeerde voor zijn grote persoonlijkheid en uitstekende methode van onderwijs, voor mij het beste zou zijn.  Ik wou zeker geen christen meer zijn, maar gewoon geloven in alle profeten van God. Toen ben ik terug begonnen de bijbel te lezen en in het bijzonder de Vier Synoptische Evangeliën (Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes). Samen met een lexicon erbij en de Griekse grondtekst begon ik naar de zoektocht van Jezus (vrede op hem) echte boodschap. Via boeken en tijdschriften die een wetenschappelijke kijk gaven op de periode waarin Jezus عليه السلام leefde en over de overgeleverde teksten, kwam ik tot de conclusie dat Jezus عليه السلام niet de zoon van God was en ook niet een offeranderlijke dood wou ondergaan, maar ‘gewoon’ een profeet van de God van Abraham, Ismaël, Isaak en Jakob. Hij kwam ook geen nieuwe godsdienst stichten, maar zijn mede joden oproepen terug te keren naar de basis, het gehoorzamen van de Thora en een verwerping van het rabbijnse judaisme.[9]

Op een bepaald moment kwan ik tot de conclusie dat mijn idee over Jezus عليه السلام hetzelfde was dan wat de Islam over hem leert. Toen kwam ik tot het besef dat dit ook is wat de Islam leert. Hij was één van de profeten die God gezonden had naar de Kinderen van Israël.[10]

Hoe kon ik als voormalig christen Mohammed (ﷺ)[11]‎ aanvaarden als een Profeet van God? Ik dacht aan woorden die aan Jezus عليه السلام werden toegeschreven en dat we kunnen lezen in het bijbelboek Mattheüs 7:15-20: “15 Pas op voor valse profeten, die in schaapskleren op jullie afkomen maar eigenlijk roofzuchtige wolven zijn. 16 Aan hun vruchten zul je hen herkennen. Men plukt toch geen druiven van doornstruiken of vijgen van distels? 17 Zo draagt elke goede boom goede vruchten, maar een slechte boom draagt slechte vruchten. 18 Een goede boom kan geen slechte vruchten dragen, evenmin als een slechte boom goede vruchten dragen kan. 19 Elke boom die geen goede vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen. 20 Zo kunnen jullie hen dus aan hun vruchten herkennen.”[12] Als ik deze regel van Jezus عليه السلام op Mohammed (ﷺ)‎ toepas dan is hij een ware Profeet van God. Hij predikte tegen afgoderij en de exclusieve gehoorzaamheid en onderwerping aan de ene God (vergelijk Exodus 20:1-6 [13]), tegen gebruiken die vrouwen discrimineerden (zoals levend begraven van pasgeboren meisjes omdat een meisje een schande was voor de Qoeraïsh[14], tegen het feit dat vrouwen niet konden erven), tegen fitnan (chaos) door de regels die een vredige, veilige samenleving mogelijk maken (eerlijke handel, geen rente die iemand nog meer in de schulden steekt, eerbaar gedrag tussen de geslachten, oorlogvoering wanneer noodzakelijk en met barmhartigheid voor de overwonnenen, enz). Mohammed (ﷺ)‎ heeft te beginnen met de Arabische stammen, vele volkeren van afgodendienst geleidt tot de aanbidding van de ene ware God, de God van Ibrahim, Ismaïl, Ishaq en Yakoeb عليه السلام. Dit is niet het werk van een valse profeet. En voor de Christenen die zeggen dat hij bezeten was van de Duivel, de Satan. In de Islam wordt vele malen per dag het volgende gezegd: “’A’oedzoe bi-Llaahi minasj-sjaithaanir-radjiem.” wat betekend: “Ik zoek mijn toevlucht bij Allah tegen de vervloekte Satan”. Gek toch dat een godsdienst die uit de Satan zou zijn vele malen per dag herhaald dat hij door God vervloekt is. In het Satanisme wordt daar en tegen Satan vele malen gezegend per dag en God vervloekt. Dit zijn slechts enkele van de zaken waarover ik nadacht en dat ertoe leidde dat ik een Moslim ben geworden.

Uiteindelijk ben ik naar de Merkes Islami in de Grote Moskee in het Jubelpark te Brussel gegaan waar men mijn bekering tot de Islam heeft vastgelegd. ( http://www.centreIslamique.be/  ) Een maand na mijn bekering werd ik besneden[15]. Een jaar na mijn bekering tot de Islam ben ik op Hadj gegaan – de Pelgrimtocht[16] in 2006.  Het was een zeer gezegende tijd. Het eerste oogcontact met de Kaaba is niet te omschrijven. Dit Huis van Allah (BeytAllah) is een getuige van Zijn eeuwige verbondenheid met Zijn aanbidders. Het idee van zo’n huis was mij niet vreemd daar in de bijbel wordt gezegd dat Jakoub عليه السلام, een van de achterkleinzonen van Ibrahim عليه السلام een huis voor Allah bouwde in Bethel (letterlijk: Huis van Ellah). (Zie Genesis 28:10-22) Ook het inwijdingsgebed dat koning Soeleiman[17] waarin hij vraagt dat wie ook maar bidt in richting van het huis (Tempel van Allah) in Jeruzalem verhoord zou worden. Ook was het lopen op de plaats waar Adam had gelopen en de profeten Ibrahim, Ismaïl en uiteindelijk Mohammed (ﷺ)‎ een unieke ervaring. Maar het belangrijkste was het feit dat de Hadj één van de vijf zuilen is van de Islam en moge Allah mijn Hadj met alle beperkingen die ik toen had aanvaarden.

Misschien lijkt u dit verhaal als niet-Moslim overdreven of kom ik over als iemand die maturiteit ontbreekt. Maar ik kan zeggen dat wie de Islam bestudeerd en dit doet vanuit een open geest, veel geestelijke bevrediging zal vinden. De Islam is een allesomvattende levenswijze, dat de mens aandringt op evenwichtigheid in denken en handelen. De ware Moslim is een gentleman in zijn omgang met anderen. Hij is ook bewust dat de aarde met alles erop respect verdiend en is aldus milieubewust. Het planten van een boom wordt zeer hooggeschat in de Islam. Hij of zij drinkt geen intoxicerende middelen en leeft hierdoor gezonder en brengt het leven van anderen niet in gevaar.  

Nadat ik de Moslims beter leerde kennen heb ik ontdekt dat zoals overal er mensen zijn die beweren Moslim te zijn en er mensen zijn die werkelijk Moslim zijn. Het spijtige is dat de niet-Moslims hun slechte voorbeeld nemen als referentie voor wat de Islam is. Ik ontdekte ook de verschillende strekkingen of sekten in de Islam, maar voor mij is het duidelijk dat het water het zuiverst is aan de bron en hoe verder verwijderd hoe meer er vervuiling, ballast zal zijn in het water. Zo ook de Islam, hoe dichter bij de Profeet Mohammed (ﷺ)‎ en zijn eerste volgelingen hoe zuiverder de Islam zal zijn. Voor mij zijn de eerste drie generaties van Moslims na Mohammed (ﷺ) een vaste referentie‎. Het is ook een feit dat er zijn die Moslims zijn en een gewelddadige interpretatie geven aan deze godsdienst. Deze bestonden reeds kort na de dood van de Profeet Mohammed (ﷺ) en hebben toe reeds veel bloed vergoten, maar werden door de meerderheid van de Moslims beschouwd als dwalende. Als u maar zoek zal u vredelievende, gastvrije en oprechte Moslims aantreffen die de hoge waarden die zowel in de Bijbel als in de Koran te vinden zijn naleven zo goed als ze maar kunnen.

Deze biografie is zeer beknopt en wellicht zijn er dingen die beter of anders verteld kunnen worden, maar Allah weet beter en bij Hem is de kennis. Ik vraag mijn mede-moslims duaat voor mij te doen dat ik succesvol mag zijn in het uitdragen van de Islam.


[1]    عليه السلام aleyhi salaam _ vrede op hem

[2]JG noemen hun groepen gemeenten. Deze benaming wordt ook wel gebruikt bij Protestanten. Naar officiële instanties gebruiken zij soms het woord kerk.

[3]Dit kwam neer op 90 uur per maand.

[4] https://www.amazon.nl/Crisis-Conscience-struggle-between-religion/dp/0999499211

[5] Ondertussen kennen we vervolging tot uitmoorden van de Moslim Rohingyas minderheid in en door de Myanmar Bouddhisten (hoogtepunt van deze vervolging in 2017).

[6] عليه السلام Arabisch: vrede op hem (respectvolle formule die we uitspreken wanneer we de naam van een van de profeten van het Monotheïsme vermelden)

[7]Bijvoorbeeld de Pildownmens was een samenraapsel van menselijke resten en dat van apen.

[8] Eén van de volgende feiten hebben mijn geloof in een Schepper altijd sterk gehouden en dat is symbiose of het samenleven van twee of meerdere levensvormen die elkaar nodig hebben om te overleven. Neem nu de vliegenorchis, een orchidee. De bloem heeft niet alleen de vorm van een bepaalde vrouwtjes wesp, maar ook de geur van deze wesp als ze gereed is tot paren. Hierdoor trekt ze de mannetjes wespen aan die dan bedrogen een bloem vinden, maar door contact het bevruchtende stuifmeel overbrengen naar andere vliegenorchissen. Dit is slechts één voorbeeld van symbiose die om ‘verstand’ vraagt en niet blind toeval. Of heeft deze orchidee nagedacht hoe ze een vrouwtjeswesp kan nabootsen als bloem en dan ook nog het specifieke feromoon produceren om mannetjes aan te trekken? Serieus! Toeval kan dit nooit tot stand brengen.

[9] In de Evangeliën zijn die de Farizeeën waar Jezus (عليه السلام) zo tekeer tegen gaat.

[10] Een van de verzen in de Evangeliën die dit staven: Mattheüs 15:24 “Hij antwoordde en zei: Ik ben alleen gezonden naar de verloren schapen van het huis van Israël.”

[11]صلى الله عليه وسلم‎  Arabisch salallahu aleyhi wa salaam – vrede en zegeningen op hem

[12]Volgens de De Nieuwe Bijbelvertaling © 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap

[13]Exodus 20:1-6: “1 Toen sprak God al deze woorden: 2 Ik ben de HERE, uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb. 3 Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. 4 Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is. 5 Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de HERE, uw God, ben een na-ijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, 6 en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden.” Uit: NBG-vertaling 1951 © 1951 Nederlands Bijbelgenootschap.

[14]Arabische stam in de stad Mekka.

[15] Dit omdat degenen die behoren tot de godsdienst van Ibrahim عليه السلام besneden dienen te worden. Dit was een teken in het vlees tussen Allah en de nakomelingen van Ibrahim عليه السلام (Zie Genesis 17: 22-27). En de Profeet Mohammed (ﷺ)‎ heeft gezegd zoals Aboe Hoerayrah heeft overgeleverd dat de Profeet (ﷺ) zei: “Vijf (zaken) behoren tot de fitrah (natuurlijke aanleg); Het scheren van de schaamstreek, de besnijdenis, het kortknippen van de snor, het epileren van het okselhaar en het kortknippen van de nagels.” (al-Boechari en Moeslim)

[16]Deze is verplicht zodra men daartoe de middelen heeft.

[17]Salomo (Zie In de Joodse bijbel 1 Koningen hoofdstuk 8 de verzen 41-43: “41 Zelfs ook wat de vreemdeling betreft, die niet tot Uw volk Israël behoort, maar uit een ver land komt omwille van Uw Naam 42 – want zij zullen horen van Uw grote Naam, van Uw sterke hand en van Uw uitgestrekte arm – wanneer hij komt en naar dit huis zijn gebed richt, 43 luistert Ú dan in de hemel, Uw vaste woonplaats, en doe overeenkomstig alles wat de vreemdeling tot U roepen zal, opdat alle volken van de aarde Uw Naam kennen en U vrezen, zoals Uw volk Israël, en erkennen dat Uw Naam is uitgeroepen over dit huis dat ik gebouwd heb.” Uit: Herziene Statenvertaling © 2010 Stichting HSV

Delen is lonend: De Boodschapper van Allah (ﷺ) zei: [“Iemand die naar iets goeds leidt, heeft een beloning die vergelijkbaar is met die van zijn doener” – Sahieh Muslim 4665] & [‘Voorwaar, Allah, Zijn engelen, de bewoners van de hemelen en de aarde – zelfs de mier in zijn hol, zelfs de vis – zendt zegeningen uit over degene die de mensen leert goed te doen. “- Sunan al-Tirmidhī 2685}