Waarom noemt de Islaam zichzelf “Gods religie”?

Een niet-Moslim stelt de volgende vragen:

Ik heb een paar vragen over de verzen in de Qur’aan en ik hoop dat je de grondgedachte erachter kunt uitleggen.

  1. Waarom wordt beweerd dat Islaam de enige ware religie is en dat alle andere religies vals zijn? Als dat het geval is, hoe komt het dan dat Allah toestaat dat er meer niet-Moslims (christenen, hindoes, boeddhisten, atheïsten, enz.) zijn dan Moslims in de wereld van vandaag?
  2. “Er is geen dwang in religie.” Dit is een vaak aangehaald vers uit de Qur’aan om mensen te overtuigen van de tolerantie in de Islaam tegenover andere religies. Als dit waar is, waarom martelt en straft Allah dan niet-Moslims eeuwig (in de hel)?

Ons antwoord:

In de naam van God, de meest Barmhartige, de meest Genadige.

Dit zijn zeer gewichtige vragen. Vergeef me voor de vertraging en het lange antwoord. We zullen al uw vragen op volgorde behandelen.

  1. Het eerste deel van de vraag is waarom de Islaam beweert dat het de enige ware religie is. Het tweede deel is waarom Moslims in de minderheid zouden moeten zijn bij niet-Moslims als de Islaam de zogenaamde “waarheid” is. We beginnen met te verduidelijken dat het niet onze bedoeling is om aan te dringen op bekering tot de islaam; daarna is het een persoon vrij om de Islaam als hij wenst te aanvaarden of te verwerpen. Dat gezegd hebbende, laten we eens kijken naar de gedachte achter de claim van de Islaam en zijn begrip van wat het betekent om “Gods religie” te zijn.

Moslims geloven dat de laatste profeet (Mohammed – Gods zegen en vrede zij met hem[1]) en het laatste testament (de Qur’aan) werden gestuurd om de boodschap van alle voorgaande profeten en geschriften te bevestigen, corrigeren en voltooien.

Er staat in de Qur’aan: “En wie een andere religie zoekt dan de Islaam, die zal niet van hem worden geaccepteerd en hij zal een van de verliezers zijn in het Hiernamaals.” (3:85)

Dit lijkt extreem, maar er staat in de Qur’aan dat God elke keer een verbond met elk volk sloot. Dit verbond was “Islaam” wat “overgave en gehoorzaamheid aan God” betekent, en een persoon die zijn wil aan God overgeeft en Zijn geboden gehoorzaamt, wordt een “Moslim” genoemd.

Telkens wanneer een volk zijn verbond met God verbrak (dat wil zeggen, stopte met het gehoorzamen van Gods geboden) of de leringen veranderde van de profeet die naar hen was gestuurd, stuurde God een andere profeet om hen terug te brengen naar het Ware Pad, het pad van onderwerping en gehoorzaamheid aan hun Schepper. In het Arabisch heet dit “Islaam”. Dit is hoe we de vele profeten begrijpen die naar de Kinderen van Israël zijn gestuurd. Als een volk nog steeds de juiste leringen van een profeet volgde, is het niet nodig dat God er nog een zendt. Alleen wanneer een volk afdwaalt, zou God iemand sturen die hen terug zou leiden naar de Waarheid. Dit is ook hoe we de vele uiteenlopende religies van de wereld vandaag de dag begrijpen. Velen van hen werden oorspronkelijk door God geïnspireerd en bekrachtigd, maar nadat die bepaalde profeet stierf of naar de hemel was opgevaren, vergaten de generaties na hem de oorspronkelijke leringen, verwaarloosden of veranderden ze deze oorspronkelijke leringen in door mensen gemaakte aannames en filosofieën.

De oorspronkelijke volgelingen van Abraham worden dus als Moslims beschouwd op grond van hun gehoorzaamheid aan God en het nakomen van hun verbond met Hem. En de oorspronkelijke volgelingen van Mozes worden als Moslims beschouwd op grond van hun gehoorzaamheid aan God en het nakomen van hun verbond met Hem. En de oorspronkelijke volgelingen van Jezus (vrede zij met hem) worden als Moslims beschouwd op grond van hun gehoorzaamheid aan God en het nakomen van hun verbond met Hem. Aldus waren allen in de geschiedenis die zich “onderwierpen” aan de Ene Ware God, de zuivere monotheïsten – onderworpenen of in het Arabisch ‘Moeslimien’.

Tegen de tijd van Mohammed (ﷺ) waren er maar weinig of geen die nog op de oorspronkelijke, zuivere leringen van een profeet zaten. Dus stuurde God Mohammed (ﷺ) als de Laatste Boodschapper met de Laatste Openbaring of Herstel van het zuivere monotheïsme om de Arabieren in het bijzonder en de hele mensheid in het algemeen naar het juiste pad naar hun Heer en Schepper te leiden. Het punt is dus niet het Arabische woord “Islaam”, maar eerder te begrijpen wat dat Arabische woord betekent: “onderwerping en toewijding aan God”. Wie dat ook doet, waar en wanneer dan ook, zal Gods barmhartigheid ontvangen.

Dit is de reden waarom de laatste Profeet van de Islaam zei: “iedereen die zegt: ‘Er is geen god dan God’ en sterft in de overtuiging dat dit de waarheid is zal het paradijs zal binnengaan.” De Islaam leert dat iedereen die de oorspronkelijke leringen van de authentieke profeten volgt, verlossing zal vinden, omdat alle profeten predikten dat God EEN is[2], onderscheiden en gescheiden van Zijn schepping en dat alle aanbidding het rechtens verdient om alleen naar Hem te gaan. Moslims geloven dat alleen de Islaam[3] nog steeds de onvervalste authentieke en originele leringen van een echte originele profeet van God heeft; dit is de aanspraak van de Islaam op de waarheid. Er zijn duidelijk andere geloofstradities en andere waarheidsclaims, maar dat is aan ieder mens om voor zichzelf te zoeken en te beslissen.

Dit brengt ons dus bij het tweede deel van de vraag. Als de Islaam de zogenaamde waarheid is, waarom zijn Moslims dan niet de meest dominante mensen op aarde? Waarom zijn ze zwak en in de minderheid? Er zijn twee reacties op dit probleem.

De eerste is dat God niemand ‘begunstigt’ om enige andere reden dan hun verdienste en toewijding aan HEM. In feite, toen de Profeet (ﷺ) stierf en de metgezellen het Islamitische rijk uitbreidden, viel natie na natie onder de politieke macht van de Moslimlegers. Nog verbazingwekkender, volkeren na volkeren vielen voor de spirituele aantrekkingskracht van de Islaam en omhelsden deze in grote aantallen. Dit werd door de tijdgenoten van die tijd gezien als een teken van goddelijke hulp. Te weten: als Moslims op de goede weg zijn, zal God de overwinning op aarde en in de harten van mensen schenken; maar als Moslims op het verkeerde pad zijn (zoals veel Moslims tegenwoordig), zal God hen geen heerschappij over de aarde geven of hen zegenen en gezocht door de harten van mensen.[4] Moslimgeleerden leren ons dat je niet kunt rusten op je eerdere prestaties bij God; daarom wordt beweerd dat de huidige zwakte en het kleine aantal Moslims een teken is van Islaamitische zondigheid, niet een teken van de ongeldigheid van de Islaam.

De tweede is dat het een vergissing is om aan te nemen dat God zijn ware toegewijden en volgelingen op elk moment in de geschiedenis tot de hoogste zal maken. Gods belofte was dat elke individuele gelovige zijn beloning in het hiernamaals zal krijgen. Gods belofte aan de gemeenschap van gelovigen is dat als de gemeenschap van gelovigen goede daden verricht, alleen dan zal God hen macht en toename van gelovigen op aarde geven: “Allah heeft beloofd, aan degenen onder jullie die geloven en goede daden verrichten, dat Hij hen zeker zal schenken, macht in het land, zoals Hij die aan hen vóór hen verleende; dat Hij hun religie met autoriteit zal vestigen – degene die Hij voor hen heeft uitgekozen; en dat Hij hun staat van angst waarin ze leefden zal veranderen in een staat van veiligheid en vrede: ‘Ze zullen Mij alleen aanbidden en niets met Mij associëren.’ Als iemand daarna het geloof afwijst, zijn ze opstandig en slecht.” (24:55)

  • Deze vraag is hoe “geen dwang” wordt verzoend met de eeuwige verdoemenis in het hellevuur voor ongelovigen. We begrijpen dat “dwang” betekent dat iemand u dwingt iets te doen. God wil geen mensen die hem aanbidden, tenzij die aanbidding oprecht is. Er zijn veel bekende uitspraken van de Profeet (Hadith) die waarschuwen dat aanbidding zonder oprechtheid op de Dag des Oordeels zal worden afgewezen. Zelfs het getuigenis van het geloof, de Shahada[5], die verklaring die een persoon tot de Islaam brengt, is ongeldig als het wordt onder dwang is afgelegd.[6]

Dat gezegd hebbende, de hel is de straf voor het sterven in ongeloof nadat duidelijke tekenen en boodschappers zijn gekomen. Voor degenen die geen duidelijke tekenen of boodschappers hebben ontvangen, zal hun test op de Dag des Oordeels zijn. Er is geen tegenstrijdigheid. Net zoals er een straf voor zonde is, heeft een persoon nog steeds de vrije wil om te kiezen om te zondigen of goed te zijn. Dat is het hele punt van dit leven; het is een geloofstest voor elk individu. Naast ongeloof zijn er veel dingen waarvan de straf de hel is, maar God staat mensen nog steeds toe om ze te doen. Er is geen tegenstelling tussen “geen dwang in religie”, wat betekent dat religie alleen geldig is als het vrijwillig is, en “straf voor zonde”, wat betekent dat elke vrijwillige overtreding verantwoord zal worden.

Allahu ‘alem, Allah weet het beter


[1] Sallallahu alaihi wa sallam (Arabisch: صلى الله عليه و سلم Gods zegen en vrede zij met hem) is een uitdrukking door Moslims gebruikt na het horen, zeggen of schrijven van de naam van Mohammed.

[2] Zie de Joodse Shema in de Bijbel, Deuteronomium “Luister, Israël: Jehovah, onze God, is één Jehovah.”

[3] Hiermee bedoelend het herstelde zuivere Monotheïsme door middel van de Profeet Mohammed (ﷺ). De Profeet heeft ons een model nagelaten hoe deze zuivere Monotheïsme te leven, aldus is de Islaam geen religie in de zin van een reeks rituelen die naast het dagelijkse leven wordt beoefend, maar is een levensweg die alle aspecten van het leven inhoudt, daar men zich ‘onderwerpt’ aan God in elk aspect van het leven. Niets, maar ook niets valt hier buiten.

[4] Dit is niet zo’n vreemde gedachte, daar ook in de Joodse Thora God zegt dat indien de Israëlieten ongehoorzaam zouden zijn, God hen zou verspreiden onder de natiën en Zijn zegen zou wegnemen. Vergelijk Deuteronomium 11: 26-28 “Luister! Vandaag houd ik jullie de zegen en de vloek voor: De zegen als jullie gehoorzaam zijn aan de geboden van Jehovah, je God, die ik jullie vandaag geef. De vloek als jullie niet gehoorzaam zijn aan de geboden van Jehovah, je God, en als jullie afwijken van de weg die ik jullie nu opdraag te volgen en andere goden gaan volgen, waarmee jullie niet bekend zijn.”

[5] أَشْـهَدُ أَنْ لا إِلـهَ إِلاّ الله ، وَأَشْـهَدُ أَنَّ مُحَمّـداً رَسـولُ الله  – asjhadoe ʾan lā ʾilāha ʾillā-llāh(oe), wa asjhadoe anna moeḥammadan rasōēloe-llāh – vert. “Ik getuig dat (er) geen godheid is (dan) alleen God en ik getuig dat Mohammed de gezant van God is.”

[6] Even vermelden dat bekering met het zwaard, zoals men dit vaak voorstelt in Westerse boeken behoord niet tot de gebruiken van de Islaam. Indien uitzonderlijk sommige regeerders zich in het verleden hieraan schuldig hebben gemaakt, 1) zullen zij hiervoor door Allah rekenschap voor moeten afleggen, 2) zijn deze bekeringen ongeldig.

Delen is lonend: De Boodschapper van Allah (ﷺ) zei: [“Iemand die naar iets goeds leidt, heeft een beloning die vergelijkbaar is met die van zijn doener” – Sahieh Muslim 4665] & [‘Voorwaar, Allah, Zijn engelen, de bewoners van de hemelen en de aarde – zelfs de mier in zijn hol, zelfs de vis – zendt zegeningen uit over degene die de mensen leert goed te doen. “- Sunan al-Tirmidhī 2685}

1 Comment

Reacties zijn gesloten.