DE ARCHITECT EN DE TWEE HEILIGE MOSKEEËN (NL)

Hij was een Egyptische ingenieur en architect die er de voorkeur aan gaf weg te zijn van openbare schijnwerpers, onbekend bij velen: Dr. Muhammad Kamal Isma’eel ( 13/09/1908 –  2/08/2008)

Hij was de jongste persoon in de geschiedenis van Egypte die de middelbare school (certificaat) behaalde, de jongste die zich inschreef voor de eerste Royal School of Engineering en de jongste die eraan afstudeerde, de jongste die naar Europa werd gestuurd om drie doctoraatsdiploma’s te behalen in islamitische architectuur.

Hij was ook de jongste die de “Nijl” -sjaal en de rang van “IJzer” van de koning kreeg.

Hij was de eerste ingenieur die de planning en implementatie van het uitbreidingsproject voor moskeeën in Mekka en Medina (Haramain) op zich nam.

Hij weigerde enige vergoeding te ontvangen voor zijn technisch ontwerp en architectonisch toezicht, ondanks inspanningen van King Fahad en Bin Laden Company. Toen hij een cheque van miljoenen terugstuurde, zei hij tegen Bakar Bin Laden: “Waarom zou ik geld (voor mijn werk) aannemen bij de twee heilige moskeeën, hoe zal ik Allah onder ogen zien (op de Dag des Oordeels?).”

Hij trouwde op 44-jarige leeftijd, zijn vrouw baarde een zoon en stierf. En daarna bleef hij vrijgezel en wijdde hij zijn volledige tijd aan het aanbidden van Allah tot hij stierf.

Hij heeft meer dan honderd jaar doorgebracht in dienst van de twee heilige moskeeën, ver van de schijnwerpers, roem en geld van de massamedia.

Deze ingenieuze man heeft een verbazingwekkend verhaal met betrekking tot het marmer (werk) van Haram Shareef (heilige moskee), aangezien hij de vloer van de Haram-moskee wilde bedekken voor degenen die ‘tawaaf’[1] maakten. En met name marmer om warmte op te nemen. Dit marmer was alleen verkrijgbaar in een kleine berg in Griekenland. Hij reisde naar Griekenland en tekende een contract waarbij hij voldoende hoeveelheden kocht voor de haram; bijna de helft van de berg.

Hij tekende de deal en keerde terug (naar Mekka) en het witte marmer kwam (in voorraad). En inderdaad, de plaatsing van het marmer op de vloer van de heilige moskee in Mekka was voltooid. En persoonlijk toen ik de Hadj heb verricht was ik aangenaam verrast van het contact van de voeten op deze marmer, die als zijde aanvoelt.

Na 15 jaar vroeg de Saoedische regering hem om een soortgelijk type marmer te plaatsen in de heilige moskee in Medina. Ingenieur Muhammad Kamal zei: “Toen de koning hem vroeg om de moskee van de Profeet (ﷺ) ook met hetzelfde marmer te bedekken, raakte ik erg in de war, omdat er maar één plek op aarde was om dit soort marmer te krijgen, dat was Griekenland, en ik had reeds de helft gekocht van de toen beschikbare hoeveelheid. Kamal zei dat hij naar hetzelfde bedrijf in Griekenland ging en de CEO ontmoette, en hem vroeg naar de hoeveelheid die overbleef. De CEO zei dat het was verkocht onmiddellijk nadat u 15 jaar geleden vertrok. Kamal werd erg verdrietig.

Kamal verliet de vergadering en terwijl hij hun kantoor verliet, ontmoette hij de secretaresse van het kantoor en verzocht haar om de verblijfplaats van de persoon die de rest van de hoeveelheid marmer had gekocht, te delen. Ze antwoordde dat het moeilijk zou zijn om dit terug te vinden in zulke oude archieven. Op verzoek van Kamal beloofde ze in de oude archieven te zoeken. Kamal gaf haar zijn hoteladres en nummer, en beloofde haar de volgende dag opnieuw te bezoeken.

Kamal zei dat hij bij het verlaten van het kantoor dacht; waarom wil ik weten wie (het) heeft gekocht? Ik zei tot mezelf, Allah zal iets wonderbaarlijks doen.

De volgende dag, een paar uur voordat hij naar het vliegveld vertrok, kreeg Kamal een telefoontje van de secretaresse dat ze het adres van de koper had gevonden. Kamal ging langzaam naar hun kantoor en dacht wat zou ik doen met het adres van de koper, aangezien er vele jaren waren verstreken?

Kamal reikte naar kantoor en de secretaresse gaf hem het adres van het bedrijf dat de rest van het marmer kocht. Hij zei dat zijn hart hevig klopte op het moment dat hij ontdekte dat het bedrijf dat het marmer kocht een Saoedisch bedrijf was. Kamal vloog dezelfde dag naar Saoedi-Arabië en bij aankomst ging hij rechtstreeks naar het kantoor van het bedrijf dat het marmer had gekocht en ontmoette de directeur Admin, en vroeg hem wat hij had gedaan met het marmer dat hij vele jaren geleden uit Griekenland had gekocht.

Hij zei: ik kan het me niet herinneren. Hij nam contact op met het magazijn (van het bedrijf) en vroeg hen naar het witte marmer uit Griekenland en ze vertelden hem dat de hele hoeveelheid beschikbaar was en nooit gebruikt.

Kamal begon te huilen als een baby en vertelde het volledige verhaal verder aan de eigenaar van het bedrijf. Kamal gaf de eigenaar een blanco cheque en vroeg hem het gewenste bedrag te schrijven.

Toen de eigenaar te weten kwam dat het marmer voor de moskee van de Heilige Profeet ﷺ is, zei hij dat ik niet één Riyal zou accepteren. Allah liet me dit marmer kopen en om het te vergeten, het was bedoeld om te worden gebruikt voor de moskee van de Heilige Profeet ﷺ.

Moge Allah Kamal zegenen, de hoogste plaats in ‘Jannah[2]’ – Ameen.

————

Bron: Bebas news Yusoff Ahmad Shariff


[1] Tawaaf, het rondgaan van de Ka’aba

[2] Arab. Paradijs